…í janúar sagði ég ykkur frá væntanlegu ferðalagi okkar hjóna, ásamt einkasyninum um nokkur fylki í Bandríkjunum. En þetta var búið að standa lengi til og þó nokkuð síðan að við pöntuðum þessa flugmiða. Við flugum með Icelandair til Raleigh í Norður-Karólínu þann 15. febrúar síðastliðin.
Smella hér til að skoða fyrsta póstinn!
Laugardagur
Fræknir ferðalangar mættir í Leifstöð og taka skyldumyndina við upphaf ferðar…
…við tekur svo um 7 tíma flug til Raleigh í Norður Karólínu, úffff það er nú alltaf smá átök að fara í svona langt flug – en við lentum loks rétt um kl 19 og þá var bara að fara beint á hótel sem við höfðum bókað og reyna að sofna sem fyrst því það var langur dagur sem beið okkar…
Sunnudagur/ Raleigh – Dallas – Waco
…ræs rétt um kl 4 að nóttu að staðartíma og beint út á flugvöll á nýjan leik. Við áttum bókað flug með American Airlines rétt um kl 6:30 um morguninn og það tók tæpar 3 klst að fljúga yfir til Texas…
…í fullri hreinskilni þá var ég alveg svakalega kvíðin fyrir þessu flugu, eftir öll slysin sem hafa verið undanfarnar vikur í flugmálum í USA. Eins var mikil ókyrrð í lofti allan tíma, en þetta hafðist allt saman og við lentum rétt fyrir kl 9 að staðartíma í TX og hitastigið um frostmark…
…við leigum okkur þennan líka “litla” dreka til þess að vera á allan tíma. Tókum hann hjá Enterprice en höfðum lesið jákvæða hluti um þá. Bíllinn var leigður í TX og við skiluðum honum svo á flugvellinum í Norður Karólínu…
…þú veist að þú ert í Texas þegar að kúrekastígvél taka á móti þér í hverribúð, líka Walmart…
..næsta stopp var svo að sjálfsögðu Target þar sem ég þurfti nauðsynlega að skoða Hearth and Hand-línuna hennar Joanna Gaines, svona í fyrsta sinn af möööööööörgum…
…seinni part dags, eftir að hafa skoðað í búðir og borðað var svo fyrsti aksturshluti ferðarinnar – keyrt frá Dallas til Waco í um 1,5klst…
…það var ekkert annað í stöðunni en að byrja að sjá The Silos og Magnolia strax og við kæmum, og það heyrðist því hátt ánægjuískur í mér þegar ég sá allt í einu Silos-ana framundan í ljósaskiptunum…
…allt svæðið er svo fallegt, og þarna var það upplýst í rökkrinu og það dró alls ekkert úr spenningi mínum fyrir næsta degi, nema síður sé…
…við vorum búin að bóka okkur hótel í Waco fyrir tvær nætur, en áður en farið var af stað þó vorum við bara búin að bóka þetta hótel og fyrstu nóttina okkar í Raleigh. Flugvallarhótelið í Raleigh var svona frekar sjoppulegt og okkur fannst við því vera í mega lúxus í þessu ágætisherbergi sem við fengum á Hampton Inn (hluti af Hilton keðjunni) og það endaði með að við völdum það alltaf, nema tvær aðrar nætur. Þægileg rúm og hreint, og fínn morgunmatur – við þurfum ekki meir…
Mánudagur/Waco
…mánudagsmorgun og við erum mætt í Magnolia rétt um kl 9 að morgni og hitastigið er rétt um 10 gráður. Lífið er gott og ykkar kona er alsæl, enda að upplifa mjög svo langþráðan draum…
…veldi Joanna Gaines hófst allt með lítilli verslun sem hún stofnaði með manninum sínum í Waco fyrir um 20 árum sem bar þetta sama nafn – Magnolia. En þetta er alveg risastórt batterý í dag. Þau eiga þarna heila lóð (lot) og þar eru nokkrar verslanir, bakarí, veitingastaður, hafnaboltavöllur, Silos-arnir og alls konar matarvagnar…
…búðirnar eru svo ótrúlega fallegar og það er allt svo flott uppsett – þannig að ég verð að gera sérpósta með myndum þaðan, annars klárast þessi póstur aldrei…
…hér sjáið þið í gamla kirkju sem þau keyptu einmitt og fluttu þarna yfir á svæðið…
…fyrir algjöra tilviljun, þá var þarna um helgina sem við komum tjaldsala sem er haldin – að mér skilst – einu sinni á ári. Hún hófst á föstudeginum, var á laugardegi, svo var lokað á sunnudegi, og mánudagurinn var síðasti dagurinn.
Þarna var hægt að kaupa alls konar á mjög góðu verði – auk þess að það var 30% afsláttur af því að þetta var síðasti dagurinn. Þarna hljóp heldur betur á snærið hjá mér og skemmst frá því að segja að ég fyllti í raun bara heila ferðatösku þennan dag…
…dagur að kveldi kominn – ljósaskiptin.
Ég tók ekkert sérstaklega mikið af myndum í bænum sjálfum og manni brá við að sjá hversu mikil fátækt er í raun þar. Við keyrðum götur með rosalega flottum húsum, en næsta gata við hliðina var bara með húsum sem voru næstum að hruni komin. Þannig að ég skil betur í dag að Gaines-hjónin eru í raun í mjög mikilli baráttu að hjálpa til að “bjarga” Waco. Það er mikið af yfirgefnu verslunarrými og því greinilega mikil þörf á innspýtingu í bæinn…
…þarna er ég hins vegar ein og óstudd að reyna að bjarga efnahagsmálum Bandaríkjanna. En það ber hins vegar að nefna að ef þessi tjaldsala hefði ekki verið þá hefði ég keypt bara smotterí – því það er dýrt að versla í Magnolia. Verðlagið er frekar hátt á flestu en markaðurinn var snilld og þar var hægt að kaupa á mjög góðum díl…
Þriðjudagur/Waco
…og skrítið þetta fyrirbæri Deja vu, klukkan er rétt eftir kl 9 og ég er mætti í Magnolia. Það var mikið minna að gera þennan dag, og við föttuðum svo að daginn áður var frídagur (President Day) og því hafði verið mikið meira að gera þá. Ég fékk því gott tækifæri til þess að mynda fyrir ykkur þennan dag og hlakka til að sýna ykkur myndirnar…
…kl 11 átti ég svo bókaðan skoðunartúr um Kastalann, sem þau gerðu upp og þið getið skoðað pósta um hérna! En það var alveg magnað að fá að ganga um húsið og sjá þetta með eigin augum…
…gatan þar sem að kastalinn stendur er með mikið af fallegum húsum, síðan borðuðum við In & Out burgers sem voru ótrúlega góðir, og feðgarnir skoðuðu mótorhjól (misjafnt áhugasviðið hjá fólki)…
…ég fór síðan inn á hótel Gaines-hjónana og fékk að lítast aðeins um þar. Allt saman svo gríðarlega falleg eins og við er að búast. En það kostaði sitt að gista þar og nóttin þar var eins og ca 4 nætur á “okkar” hóteli. Auk þess sem það var ekki hægt að vera þrjú í herbergi og við hefðum þurft að taka 2 rými…
Miðvikudagur/Waco – Dallas – Texarkana
…við enduðum með að taka eina aukanótt í Wavo til þess að geta keyrt fersk að morgni til Dallas. Við vöknuðum með snjóföl á jörðu og -8 gráðu frost. Skítkalt sko!
Létum það ekki stoppa okkur í að rúlla rétt einu sinni enn í Magnolia, svona svo ég gæti kvatt 🙂
…eftir að keyra til Dallas lá leið okkar að Dealy Plaza þar sem við vildum upplifa söguna smá á eigin skinni. En 22. nóvember 1963 keyrði Kennedy forseti ásamt konu sinni og beygði niður hjá Texas Book Depository og skömmu síðan heyrðust byssuskot og við þekkjum hvernig það fór.
…eftir að hafa heyrt um þetta alla ævi, séð og lesið, þá var það ótrúlega magnað að standa þarna sjálfur og upplifa. Sjötta hæðin er núna safn um JFK þar sem hægt er að sjá alls konar sem tengist þessum sorgardegi…
…glugginn sem Oswald kom sér fyrir við, og er svæðið látið standa í dag rétt eins og það var þá…
…það hefur heldur ekki verið skipt um gluggana og þeir eru máðir og þreyttir og skrítið að horfa út um þá á götuna og þangað sem sögunni var hreinlega breytt…
…ég hugsaði mikið til hans afa, en þetta var honum greinilega mikill harmur á sínum tíma…
…eftir að hafa verið svona frekar lágstemmd og alvörugefin þá var það gríðarlega næs að keyra frá Dallas og það kom ekki annað til greina en að renna við á Southfork búgarðinu…
…sonurinn hafði sko engan áhuga á að kíkja þarna inn, skrítið! En við skemmtum okkur konunglega að heilsa upp á Ewing-ana sem voru allir töluvert grárri og þreytari en við mundum eftir þeim 🙂
…Ameríka og fánarnir, það sem þeir elska fánann sinn…
…og eftir um 3 klst akstur þá vorum við komin að næturstað. En Texarkana er eins og þið getið ímyndað ykkur þar sem Texas og Arkansas mætast. Við gátum bara valið á milli hótelanna, alveg fullt af þeim og við fórum á “okkar” Hampton Inn þar eins og áður…
Fimmtudagur/Texarkana – Memphis
…nýr dagur og kuldinn er enn langt undir frostmarki. En við erum alveg róleg – planið er að keyra slatta í dag og því væsir ekki um okkur í þessum risa akandi lazyboj sem við leigðum okkur með rassahita og allir glaðir…
…en plan dagsins var að þvera Arkansas og stoppa svo í Memphis en þarna á milli var rétt um 4 klst akstur. Klukkan var því rúmlega 14 þegar við komum þangað en helsta verkefni okkar í Memphis var að skoða Graceland. Það var búið að mæla með 3-4 klst í það og því ákveðið að gista tvær nætur í Memphis og keyra af stað áfram snemma á laugardagsmorgni. Restin af fimmtudegi fór því smá búðarráp og aðrar slíkar “nauðsynjar”…
Föstudagur/Memphis
…föstudagurinn var tekin svona frekar snemma, en við vorum komin til Graceland rétt eftir kl 10. Það er pottþétt kostur að vera svona “off season” því að það var hvergi mikill mannfjöldi og því auðveldara að komast um og fá að skoða almennilega án þess að vera í troðningi…
…það er ótrúlega gaman að koma þarna og fá að skoða þetta merkilega hús. En það hefur fengið að halda sér alveg eins og það var þegar að Elvis féll frá. Það er þó langt frá því að vera eins og það var þegar hann keypti húsið, en hann var víst mjög breytiglaður – tengi við það. Húsið sem hefur verið mikið glæsihýsi og langt á undan sinni samtíð á margan máta var samt svo mikið minna en ég átti sjálf von á. Það er tvímælalaust barn síns tíma…
…70´s fílingurinn er gríðarlegur í kjallara hússins, en þar er sko enginn minimalismi á neinu…
…það er svo sláandi að sjá leiði Elvis þarna í garðinum, ásamt foreldrum hans og ömmu, og sjá svo að búið er að bæta við leiðum Lizu Marie dóttur hans og dóttursonar. Sorglegt…
…sonurinn að feta í fótspor kóngsins…
..eftir að fara um húsið er síðan hægt að skoða nokkur söfn og sýningar honum tengdar. Bílarnir, fötin, og alls konar fleira…
…barnaherbergishúsgögnin hennar Lizu Marie litlu…
…eins eru þarna tvær af flugvélunum hans og hægt að fara inn í þær og skoða…
…það er líka salur þar sem tónlistarfólk sem dáðist af Elvis og fékk innblástur frá honum fengu sitt pláss og þar sá ég smá af henni Dolly minni…
…og nóg af gullplötunum…
…eftir Graceland lá leið okkar niður á Beale Street og við röltum aðeins um þar, reyndar áfram í skítakulda – en fengum okkur líka verulega sveitta dinerburger-a og límonaði, þannig að þetta var allt fínt…
…við Mississippi stendur síðan þessi gríðarlega stóri píramídi en hann geymir risavaxna Bass Pro Shop sem eru veiðibúðir þarna í USA-nu. Þeir þurfa alltaf að gera allt svoldið stórt…
…en fagurt útsýni yfir anna af toppnum sem ekki var hægt að kvarta yfir…
Laugardagur/ Memphis – Nashville
…snemma af stað og við keyrum. Frá Memphis til Nashville voru 3 klst og eins og alltaf, þegar maður leggur af stað þá kemur á skjánum á leiðsögutækinu – næsta beygja eftir 400km – allt normalt við það 🙂
…þarna rakst ég inn í Pottery Barn, svona í stutt stopp og alltaf jafn fallegt…
Sunnudagur/Nashville – Pigeon Forge
…sunnudagsmorgun í Nasville og leið okkar liggur í dag til Pigeon Forge, þarna á milli voru rétt um 4 klst.
Þannig að við erum í hellings akstri á hverjum degi í raun. En hitastigið er að skríða upp, og er orðið um 10 gráður í plús – þannig að við kvörtum ekki…
…veggmynd af Dolly í Nashville…
…og ekki ferðu út úr Nashville án þess að fá þér ein almennileg kúrekastígvel, eða hvað?
…on the road again…
…og þegar kvöldar þá erum við mætt í Pigeon Forge, sem er svona eins og mini mini mini Vegas. Allt í ljósum og skemmtitækjum og alls konar svoleiðis…
Mánudagur/Pigeon Forge – Gatlinburg – Raleigh
…þarna vorum við orðin smá þreytt á keyrslu. Þannig að við ákváðum að keyra og skoða Gatlinburg og Smokey Mountains, og fara svo beint til Raleigh og eiga þar tvær nætur og rólegri tíma án akstur.
Við ákváðum að vera í Gatlinburg til ca 14 og svo tæki við um 6 klst akstur á áfangastað.
Það er smá skrítið svona að lýsa bæði Pigeon Forge og Gatlinburg, þetta er þarna í fjöllunum en það er einhvern veginn allt mjög svona “feik” þarna. Þetta byggist allt á að vera með sem stæðst og mesta ljósasjóvið þarnnig að við vorum ekkert heilluð. En skemmtileg tæki og svona fyrir krakka og gaman að hafa komið þarna…
…leiðin lá fram hjá Dollywood sem var því miður lokað tímabundið, þar sem 40 ára afmælið er í mars og þá átti að enduropna – dæs, það bíður betri tíma…
…Gatlinburg virkaði svona næstum eins og bara ein gata, með mikið af svona eins búðum fullum af bolum og svona “Trumð-isma”, en var líka eini staðurinn sem við urðum vör við það. Þetta er svona inngangurinn í þjóðgarðinn við Smokey Moutains og pottþétt gaman að koma þarna að sumri til eða hausti…
…allar þessar litlu búðir eru sneysafullar af engu, alls konar óþarfa og glingri sem enginn þarf og ofgnóttinn fer stundum svoldið með mann í þessari Ammeríku okkar…
…það var líka svoldið áberandi í fegurðinni sem fylgir fjöllunum, hvað allt var svona mikið “feik” í bænum. Það eru hús sem eru gerð til að virka gömul eða hitt eða þetta, ekkert svona sem manni fannst “alvöru”…
…þannig að það var bara notalegt að keyra af stað upp í fjöllin, en þarna átti að vera lengsti akstursdagurinn okkar, rétt rúmir 6 klst til Raleigh. Við lögðum af stað og eftir að keyra í klst þá var vegurinn lokaður, og við lærðum á það að kíkja líka í símana okkar – því að þar uppfærir leiðsögukerfið sig – en ekki í bílnum. Við þurftum því að keyra aftur til baka og enduðum í ca 8 klst bíltúr. Það var skratti langt…
…en fegurðin í fjöllunum er mikil og mig langar alveg gríðarlega til að koma aftur þegar trén eru laufguð…
…við keyrðum í gegnum fimm fylki: Texas, Arkansas, Tennessee og Norður Karólínu. Af þessum stöðum er það Tennessee sem stendur upp úr hjá mér, en mér þótti alveg ótrúlega fallegt þar og heillandi. Norður Karólína, eða Raleigh Durham var líka mjög svona falleg og snyrtileg. Mesta fátæktin fannst okkur vera í Waco.
…það var á þessum tímapunkti sem við vissum að við þyrftum að koma okkur heim, áður en við værum alveg orðin innlimuð í kúrekalandið mikla…
…það var því ekkert annað til ráða en að pakka ofan í töskur og halda af stað heim…
Miðvikudagur/ Raleigh – Keflavík
…svo mikið til í brottför, eftir alveg hreint geggjaða ferð og frá því að vera í mínus 8 gráður í Texas, vorum við komum í 20stig í plús í Noður Karólínu…
…Hampton inn & Suites heita hótelin sem við gistum á, einföld gisting en þægileg. Ég myndi alveg nota þetta hótel aftur…
…keyrt um Raleigh á síðasta deginum…
…það var mikið borðað á skyndibitastöðum, sem sonurinn fékk að velja eftir Tiktok – svo mikið ég hélt á tímabili að við kæmum heim með næringarskort og bumbu. En þetta slapp allt til – en ég var var orðin smá leið á að borða matinn minn úr bréfpoka 😀
…lokahnykkur í Target, svona til að klára þetta eins og við byrjuðum…
…og home sweet home! ♥♥♥♥
…þegar uppi var staðið þá keyrðum við um 3200km, en það er ca þrír hringir um landið, á 10 dögum. Samt minnkuðum við keyrsluna um helming, sem betur fer. En alveg hreint ótrúlega skemmtilegt og ævintýralegt.
Sjálfri fannst mér auðvitað Magnolia vera toppurinn, en það er líka svo eftirminnilegt að skoða JFK-safnið í Dallas, að sjá Graceland, og Smokey Mountains. Þetta var eiginlega bara allt svo gott.
…svo koma aukapóstar um Magnolia og Kastalann, og svo þarf ég að sýna ykkur það sem ég bar heim, auðvitað!
ps. þætti vænt um að þið mynduð smella á like-hnappinn ef þið höfðuð gaman af póstinum og ekki væri nú verra að heyra aðeins frá ykkur!