…svona á móti dömujólunum hérna fyrir helgi. Það er víst eins gott að sýna þessi blessuð jól, áður en þau eru endanlega “búin” eftir morgundaginn… …jólin inni hjá litla manninum eru frekar létt og ljúf – svona eins og hann…
…eða andrúmsloft getur stundum fært okkur jólin! …það þurfa ekki að vera æpandi jólasveinar, glimmer og glamúr… …heldur bara kósý kertaljós… …eitthvað gott að bíta í… …og auðvitað drekka með… …og svo góður félagsskapur… …það er það góða við desember……
…en jólin í herbergi dömunnar eru mjúk, svolítið bleik kannski (eða að umhverfið blekkir) og uppfull af hennar uppáhalds skrauti og föndri. …og þessi póstur er svo kasjúal að ég bjó ekki einu sinni um rúmið! En yfir því sjáið…
…er einstaklega dásamlegur! Hann er einhvernveginn lognið á eftir storminum. Börnin eru búin að fá pakkana, og hafa fullt í fangi með að leika og skoða, allt stressið er gengið yfir, og það eina sem eftir er – er bara…
…kemur hér loksins inn! Það er meira hvað þessi desember líður alltaf hratt og æðir framúr manni án þess að maður fái við nokkru ráðið… …pappírinn og flest allt er frá Rúmfatalagerinum á Korputorgi, eins og tekið var fram í…
…eru víst liðin hjá og yndisleg voru þau að vanda! Árla morguns á aðfangadag, þegar að við foreldranir lágum enn í bóli og hvíldum lúin bein, þá voru þessi systkin tvö frammi að horfa á barnaefni. Við hrukkum því harkalega…
…til ykkar allra! Takk fyrir yndislega samveru á árinu sem er að líða… …dásamlegar kveðjur og hvatningarorð… … ♥ … Vona og óska þess af heilum hug að þið eigið yndislega jólahátíð og njótið þess að vera saman… ♥ Jólaknús ♥
…jabba dabba dú! Gasalega er gaman þegar að skemmtilegir hlutir gerast óvænt og upp úr þurru. Hingað kom kona að skoða sófasettið okkar og vildi bara kaupa það, einn tveir og þrír. Ég var sjálf búin að finna annað sófasett…
…og þeytingur! Allir eru að klára, allir eru að pæla og allir eru að spá. Ég er í sömu sporum og fór í Smáralind að sinna erindum og brá síma á loft… …byrjaði í A4 og rakst á þessar. Mér…
…húsmóður með jólin á hælunum! Eða konu á barmi taugaáfalls, eða hvað við viljum kalla það 🙂 Það er einfaldlega þannig að þessi blessaður tími, að hann hleypur svo hratt áfram að oftast verðum við undir þegar að hann treðst fram…