…og alls staðar! Eitt sinn á borði, síðar á stól og svo kannski….? hver veit! En ég hef áður sagt að húsið hérna hjá mér er eins og hringekja, hlutirnir færast úr einum stað í annan. Allt eftir hentugleika að…
…og á það sérstaklega við í desember þegar við erum með hugann við jólagjafirnar, og vonandi sitt hvað annað til þess að gleðja náungann. Þar sem að ég get ekki gefið hverjum og einum lesanda gjöf, því miður, þá ætla…
…er mætt á svæðið! En sú mynd er tekin á “nýja” borðinu í eldhúsinu, sem er í fyrsta sinn jólaskreytt hjá okkur… ..áður en ég setti upp jólin þá var veggurinn svona, en ég færði klukkuna yfir svörtu hilluna, í…
…er borðið mitt góða! Sem ég er alltaf að breyta á, svona rétt eins og arinhillunni. Þetta er svona hliðarborð, eins og eru notuð í Ammmmeríkunni til þess að standa uppvið sófabökin. En þessi borð eru snilld, þau eru löng…
…því að aðventan er að ganga í garð! Það er myrkur úti, vindurinn blæs og rigningin fellur í stórum dropum á strætó borgarinnar. Ljóshærð kona stekkur á milli pollanna, svona rétt til þess að reyna að hlífa hælunum á skónum…
…er yndisleg lítil búð sem er staðsett í litlum bílskúr í Kópavogi. Búðarkonan sem þar er við völd er elskan hún Svala, ein af þessum dásamlegu konum sem ég hef kynnst síðan ég fór að skrifa þetta blogg mitt. Búðin…
…sem að ég skreytti fyrir JólaFréttablaðið (27.11.2012) er mætt hér á bloggið, í allri sinni dýrð 😉 Lagt var á borð fyrir 4. Í stað þess að nota diskamottur þá setti ég tvo löbera þvert yfir borðið… …ég braut bara…
…er hillan inni á baði. …skil ekki hvað er alltaf verið að kalla mig breytingaróða þar sem að þessi hilla er nánasr óbreytt síðan hér í sumar… …krukkurnar standa enn síðan vakt og standa hana með sóma… …að vísu bættust…