…my precious 🙂 Loksins, loksins, LOKSINS! Sko það er ekki eins og ég þjáist verulega af hreindýraskorti, alls ekki. En hins vegar get ég vel játað að ég hef þjáðst af hreindýraöfund. Þannig er mál með vexti að mér fannst…
…and the winner is skv. random.org: …og það er engin önnur en ofurkommentarinn Gauja 🙂 Þannig að innilega til lukku elsku Gauja, þú varst að vinna þér inn: “Blessuð sértu sveitin mín” límmiða frá Mosi.is. Endilega sendu mér tölvupóst eða…
…er víst metin til fjár – enda kosta flestir hlutir peninga 🙂 En hér kemur svona “gamni-út-í-loftið-óskalistar”, þið vitið svona sem að skiptir engu máli hvað hlutirnir kosta á, þetta er bara það sem mér langar í og hana nú……
…er nú alveg dásamleg 🙂 Í einum glugganum í eldhúsinu standa HomeSweetHome stafirnir ásamt fleiru… …þar á meðal þessu nýja skilti 🙂 En aftur að tengdó, þegar að hún kom hingað um daginn þá var hún eitthvað að laumast inni…
…er ekki bara málið að vippa sér í tímavélina og skella sér aftur til jólanna 2006. Svona smá nostalgíukast eins og jafnan um jólin 😉 Aðventukransinn þetta árið var heldur óhefðbundinn, eins og gerist svo gjarna hjá mér… …stórt kubbakerti…
…og núna ætla ég að segja ykkur frá því sem ég ætla að gefa á föstudaginn 14.des. Ég er ekkert að grínast þegar ég segji að ég tími varla að gefa þessa dásemd 🙂 en það eru jólin, og ég…
…þessi orð eru svo gífurlega sterk. Hvort sem um er að ræða trúnna á Guð, á hið góða í manninum (kannski er það eitt og það sama) eða bara á trú barnanna á jólasveinum. Ég hef nú sjaldan notað bloggið…
…fékk sendan snilldarpóst frá lesanda sem hugsaði svo sannarlega út fyrir kassann 🙂 Ég held að ég gefi bara Önnu Siggu Eiríksdóttur orðið: Ljósa blómið er lótusblóm sem ég keypti í the Pier, rauði stjakinn og kertinn fékk ég í…
…því að allir eru að bíða eftir 24 des. Eftir því sem ég eldist finnst mér tíminn alltaf líða hraðar og hraðar, sér í lagi eftir að maður eignast börnin sín því að þau eldast einhvern veginn svo ofsalega hratt.…
